7 senedir çalıştığı fabrikadan; ’değişen iş şartları ve iş organizasyonunda ihtiyaç bulunmaması’ sebebiyle kovulan işçi soluğu mahkemede aldı. Yıllar süren davaya son noktayı koyan Bölge Adliye Mahkemesi, soyut gerekçelerle işçi çıkarılamayacağının, geçerli fesih sebebinin işverence ispatlanması gerektiğine hükmetti.
Kontrol analisti olarak çalışan işçi, değişen iş şartları sebebiyle pandemi sürecinde işten çıkarıldı. İş Mahkemesi’nin kapısını çalan mağdur işçi, fesih yasağının kaldırılmasıyla birlikte işverence kapı önüne konulduğunu öne sürdü.
Herhangi bir evrak tebliğ almadığını, insan kaynakları sorumlusunun Whatsapp üzerinden noter ihbarnamesinin ekran görüntüsünü gönderdiğini, feshin usulüne uygun olmadığını, tüm bu nedenlerle feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmesini talep etti.
Davalı şirket avukatı ise; davacının pandemi sebebiyle ücretsiz izne çıkartıldığını, bu durumun davacıya tebliğ edildiğini hatırlattı. ’Değişen iş şartları ve iş organizasyonunda ihtiyaç bulunmaması’ nedeniyle feshedildiğini, fesih yasağının sonuna gelindiğinde davacının iş görme ediminden faydalanılmaması sebebiyle davacının çıkarıldığını öne sürdü.
EMSAL KARAR GELDİ
Davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, tüm bu nedenlerle davacının davasının reddine karar verilmesini talep etti. Mahkeme davanın kabulüne hükmetti. Kararı davalı avukatı istinafa götürdü. Bölge Adliye Mahkemesi (BAM) Hukuk Dairesi, emsal nitelikte bir karara imza attı.
Kararda, patronların kafasına göre soyut gerekçelerle personel çıkaramayacağı vurgulandı.
Kararda şöyle denildi:
“Dosyanın incelenmesinden ispat yükü üzerinde bulunan davalı işverenliğin dosyaya ibraz ettiği evraklarla istinaf dilekçesine konu yaptığı, hususları delillendiremediği anlaşılmıştır. Fesih bildirimindeki fesih sebebi ile bağlı olduğu, fesih bildiriminde fesih sebebi olarak değişen iş şartları ve organizasyonda ihtiyaç bulunmamasının fesih sebebi olarak bildirildiği ancak davalı tarafın iş yerinde bu şekilde bir yönetimsel karar alındığına dair herhangi bir karar norm kadro çalışması yapıldığına dair herhangi bir delil sunulmamıştır. Bu şekilde yasal olarak işletmesel kararını ibraz etmediği gibi bu kararı keyfilikten uzak, tutarlı, sosyal seçim kriterleri dikkate alınarak ve feshin son çare olma ilkesine uygun şekilde ispatlayamadığı ortadadır. İlk derece mahkemesi kararınıj objektif değerlendirmeye dayalı istinaf sebeplerini karşılar yeterli yasal gerekçeye sahip olduğu kanaatine varılarak istinaf müracaatının esastan reddine karar verilmiştir.”
